Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΕΝΑ-ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ 2-3





Αυτός ήταν Πανιώνιος.Αυτή ήταν ομάδα με πάθος κ ψυχή.
Δυστυχώς ή ευτυχώς αποδείχθηκε για άλλη μια φορά όμως,πως και ο Άγιος φοβέρα θέλει.
Πάμε γερά μέχρι το τέλος.Τίποτε δέν έχει τελειώσει και κανένας δε θα μας χαριστεί.
Πάμε για νίκη με τον Παναθηναϊκο μια νίκη που θα σβήσει την πίκρα του αποκλεισμού απο την ομάδα της Καβάλας στο κύπελλο.




Υ.Σ. Οι Ίωνες 1890 ποτέ δεν κρύφτηκαν σε καβούκια και ποτέ δε μάσησαν τα λόγια τους.
Πάντα με αίσθημα ευθύνης και τιμής απέναντι στην Ιστορία και το μεγαλείο του Πανιωνίου έλεγαν, λένε και θα λένε την αποψή τους χωρίς φόβο,φανερά,ακόμα κόντρα σε όλους και σε όλα αν χρειαστεί.
Κριθήκαμε,χαρακτηριστήκαμε απο πολλούς χωρίς αυτό να μας πτοήσει.
Δυστυχώς για το σύλλογο,ο καραγκούνειος τρόπος συμπεριφοράς έχει βρεί αρκετούς μιμητές και στις κερκίδες του γηπέδου της Νέας Σμύρνης.
Ευτυχώς όμως,όχι ανάμεσα στα άτομα που ανήκουν στην κίνηση μας.